تبلیغات اینترنتیclose
وقتي ز روي عاطفه لبخند مي کني( فردوس اعظم )
پیچک ( فردوس اعظم )
شعر و ادب پارسی


در كشور دلم بخدا شهرياري تو



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 7 بهمن 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 

وقتی ز روی عاطفه لبخند می کنی
هر آن چه ناخوش است خوشایند میکنی

شیرین دهن، چو پای سخنهات می روم
تلخی روزگار مرا قند می کنی

چشمت شبیه اینه ها پاک و بی ریاست
چشم مرا به اینه پیوند می کنی

این گونه گیسوان خودت را رها مکن
چون باد را به موت هدفمند می کنی

چشمت شبیه قله ی پامیر پرشکوه.
دل را به یک نگاه دماوند میکنی

سلطان سرزمین دل من فقط تویی
خود را درون سینه ام اروند می کنی

دلبسته ام به موی سیاه بلند تو
دل را به ناز و غمزه ی خود بند می کنی

بیمی ندارم از همه تلخابه های دهر
وقتی ز روی عاطفه لبخند می کنی

 

 

فردوس اعظم
خجند

 

Вакте зи руи отифа лабханд мекуни
Хар он чи нохуш аст хушоянд мекуни

Шириндахан чу пои суханхот меравам
Талхии рузгори маро канд мекуни

Чашмат шабехи ойинахо поку бериёст
Чашми маро ба ойина пайванд мекуни

Ин гуна гесувони худатро рахо макун
Чун бодро ба мут хадафманд мекуни

Чашмат шабехи куллаи Помир пуршукух
Дилро ба як нигох Дамованд мекуни

Султони сарзамини дили ман факат туи
Худро даруни синаам арванд мекуни

Дилбастаам ба муи сиёхи баланди ту
Дилро ба нозу гамзаи худ банд мекуни

Биме надорам аз хама талхобахои дахр
Вакте зи руи отифа лабханд мекуни

 

 

Фирдавси Аъзам

 

 

برچسب ها : ,