تبلیغات اینترنتیclose
شعر می‌گوییم و ﺫﻫﻦ ﺧﺸﮏ ﺭﺍ ﺗﺮ می كنیم ( فردوس اعظم )
پیچک ( فردوس اعظم )
شعر و ادب پارسی


در كشور دلم بخدا شهرياري تو



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 5 خرداد 1394 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 


شعر می‌گوییم و ﺫﻫﻦ ﺧﺸﮏ ﺭﺍ ﺗﺮ می كنیم
خویش را با حافظ و سعدی برابر می كنیم

این که می‌گویند شعرت ﻣﺤﺸﺮ است، این راست نیست
ما ولی این گفته‌ها را زود باور می كنیم

پیش یاران مجازی صحبت از عشق و امید
جای دیگر مطمئنا فکر د‌یگر می كنیم

گاه، چون اعصابمان می‌گردد از کاری خراب
دستمان را جانب ﺳﻴﮕﺎﺭ و سا‌غر می كنیم

پیش فرزندان و همسر نیست میل گفتگو
خویش را اما فدای ﺭﻭﯼ دلبر می كنیم

دوستان آیینه یکدیگرند ﺍﻣﺎ چرا
صورت آیینه‌ها را ﻣﺎ مكدر می كنیم؟

زنده‌ها چون در شمار رفته‌ها جا می شوند
آن زمان کار ستایشنامه را سر می كنیم

"ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ای " هم نیستیم
خویش را در هفت شهر عشق داور می کنیم

 

ﻓﺮﺩﻭﺱ ﺍﻋﻈﻢ

 

 

 

Шеър мегӯему зехни хушкро тар мекунем
Хешро бо Хофизу Саъдӣ баробар мекунем

Ин ки мегӯянд шеърат маҳшар аст, ин рост нест
Мо вале ин гуфтаҳоро зуд бовар мекунем

Пеши ёрони маҷозӣ сӯҳбат аз ишқу умед
Чойи дигар мутмаинан фикри дигар мекунем

Гоҳ, чун аъсобамон мегардад аз коре хароб
Дастамонро ҷониби сигору согар мекунем

Пеши фарзандону ҳамсар нест майли гуфтугӯ
Хешро аммо фидои руи дилбар мекунем

Дӯстон ойинаи якдигаранд, аммо чаро
Сурати ойинаҳоро мо мукаддар мекунем?

Зиндаҳо чун дар шумори рафтаҳо ҷо мешаванд
Он замон кори ситоишномаро сар мекунем

"Мо ҳанӯз андар хами як кӯчае" ҳам нестем
Хешро дар хафт шахри ишк довар мекунем

 

Фирдавси Аъзам

برچسب ها : ,